Sözlerin tesiri ;  silahın ucundaki merminin rus ruletindeki kadar şanlı olması değil,

Esas kaynağın ana atar damarlarındaki çoşkunluk kadar içten oluşudur..

01.24

Asma köprûde çocuğunu sallayan bir anne gibidir İstanbul,,
Kız kulesi ise biberonudur çocuğun soğuması için suya bırakılan,

Sana bugun farklı yerlerden başka şeyler getirip söyleyeceğim

Arada öylelerini anacağım ki yalnızca kim olduklarını ben bileceğim

Dizelerim birazcık nahoş, kaderin arz-ı semasında dolanıp duruyorlar

Üç kelimeden biri adaların dibinden sallanan birer el gibiler

Sormadan söylediklerim vardıya hani ,

Maviliğin özgürlüğünde simgeleşen arzular, istekler…

Hangi hazin başlangıçlardı içimde yer edenler

Ve hangi ilklerdi şimdilerde olmayacak acılardı hepsi…

Gözükürken susan sözcüklerin altındaki manevralarda dans ettim tek başıma

Çayı demlerken daha çok buğulandıysada en ucra köşelerim

Seni yazmaktan, seni sana anlatmaktan,

Seni bana benimle vasıl olabilecek tutumlardan birer kümes yapıp

Tümünü oraya sıkıştırdım aslında….

Hayır !

Ben istesemde asla hiç oyun oynayamadım

Çamaşır, bulaşık gibi elim ayağıma bulaştı…

Aslında ‘ Aslı ‘ var olan

İki ayrık yolun arasında ikisinde de senle yolculuk edebilmekti….

Hangi ayrımda olmamız gereken mevcut durum ise

Güneş gibi her gecenin sabahında doğuyordu, fakat bilinmiyordu..

Bana sorsalar ne kadar dürüst olurum burası tehlikeli

Sıfır yalanla adımlarım devam ediyor

Saklayabileceğim hiçbirşeyim yok

Her zaman itiraf ettiğim birşey var

Benim merkezimde olanlar başka şeyler ; sevgiye, aşka, dostluğua heleki para pula asla değişilmeyecek şeyler.. Ben bekliyorum merkezime seni misafir etmeye…

İki günde bir kaybetmekten aşırı sıkılmış bir yapıdayım, şöyle ki ‘ benzetmelere bile ‘ ihtiyaç duymuyorum, duyamıyorum. Edatların hiçbirisinin önemi yok. Oldukça sadeyim, oldukça düz bir arazideyim aslında. Fakat neyine , neyine…

Sonra kaçtığım şeylerden birer bukleler oluşturup,

Kendimce kendi edamla bir kaç ışık hızından sonra,

Gazım her seferinde alınıyor, pardon alıyorum ben…

Hangi ifadenin neye, kime ait olduğunu bile bile lades oynuyorum ya ben !

Ne yazık ki yada çok şükür kü korkum olmadan ilerliyorum, cesaret kavramı içimden misafir

Ben zaten zindan gibiyim, onu da hapsedebiliyorum, ama neyine neyine, nesine….

İltifatların gölgesinde , çimenlerin üzerinde kovalamacadayım senle,

Ey sen diye arada saydığım ;

Yazan seni yazıyor ama öyle bir gerçek varki, bülbülün 100 tane aşkı olmuş, hepside gül üzerine…

Hey minik sana diyorum ya,

Biraz bağırmayı bıraksan, otur yanıma sende katıl, doldur bardağın öteki boş kısmını

Madalyonları ben hiç sevmem ! …

‘ 

Mide özsuyum ağzıma geldi

14 Mayıs 2013-

20.13 : 21:00 arası … ölüyorduk.